Baba olma fikri kimi erkek için ürkütücü, kimi adam için ise bir hayal olmalı. Ben ise nötrüm sanırım bu fikre. Zaten şu saatten sonra olacaksa tek şartla olabilir, aksi durumda olmayacaktır.
Baba olmak çok kolay ama baba olarak yaşayabilmek gerçekte zor gibi duruyor. Senin tüm ömrün boyunca sana bağlı olacak bir yavruyu, sen artık yanında olamayacağın zaman için bile düşünerek yaşamanı gerektirecek bir yaşam haline bürünmek aslında.
En keyifli anında, en zor anında, en mutlu, en üzgün zamanlarında yanında olmanın yanı sıra; yeni edindiği tecrübeleri, dostlarını, sevdiği–sevmediği insanları gözlemek ve oluşmasına vesile olduğun koskoca bir hayatı izlemek… Bu çok farklı hisler olmalı.
Önce ilk adımlarda elinden tutmak, sonra ilk kelimelerini onunla birlikte söylemek, sonra bisiklet sürmesini, topa vurmasını öğretmek… Beraber resim çizmek, dans etmek, seyahat etmek, yemek yapmaya çalışmak… Sonra okul, üniversite ve artık kendi hayatını kurmasına tanık olmak. Ama bunların hepsinde yanında olmak; babalık yapmak yani. Her bir adımda senin gölgeni hissetmesi ama hiçbir zaman senden ürkmemesi… Ne zaman düşeyazsa elinden tutacağını bilmesi, babalık gibi geliyor bana.
Yorgun bir günün sonunda öperek yatağına yatırmak ya da evladının yatmadan gelip seni öperek “İyi geceler” demesi… Ve senin her an onun yanında olduğunu bilmesi, bence çok önemli.
Ha, olmayabilir de. Fiziksel olarak çocuk sahibi olmadın diyelim — elbette büyük eksiklik. Ama dünyanın sonu değil. Çocuk yapıp BABA olamayanlardan çok daha kıymetli bir nokta aslında hiç çocuk sahibi olmamış olmak.
Bir de anlayamadığım bir düşünce var: Her insan anne-baba olmalı zannediliyor. Üstüne üstlük “soyun devam etmeli” bakış açısı bana çok saçma geliyor.
Bence her soy devam etmemeli. Tamam, uzaya çıkan ilk adam Yuri Gagarin olsam devam etsin; büyük bilim kadını Madam Curie olsam devam etsin; eserleri yüzyıllar sonra bile çalınan Chopin olsam, Da Vinci olsam devam etsin… Ama dünya üzerinde öldükten sonra ikinci neslin adını bile zor hatırlayacağı bir insanın soyu da varsın devam etmesin, ne olacak ki?
Ez cümle: Çocuk sahibi olmak, cennetten bir hediye gelmesi gibidir. Gelen çocuğa layık baba olmayı ise başarabilen çok az adam vardır.
