Yola çıkmaları severim aslında ama bu sefer gidemiyorum.
Oturduğum merdivenle kapı arası tek adım ama atamıyorum o adımı.
Merdivenin ilk basamağına damlayan göz yaşlarımla yazıyorum satırları.
Veda bile edemeden gitmek zor.
Geçenlerde ölen Nev’in dediği gibi Zor!
Zor kadere emanet ettim seni.
Sen benim kördüğümüm, tutamadığım göz yaşımsın…
