“Evsiz” olmak sokakta yaşamak değilmiş. Evsiz olmak, hiçbir yerde kendini evinde hissedememekmiş. Ev, iki harfli ama çok anlamlıymış.
200 km hızla gidiyorum, ellerim direksiyonda değil, pedalların yerini bile bilmiyorum, ehliyetim yok ve üstüne üstlük araba da çalıntı…” Ya…
En karanlık gecemin sabahında bir paranoya uğruna beni ışıksız bıraktın.Bir günaydındı beklediğim oysa sana erişebilmenin keyfine karşılık. Şarkı da diyor…
Son günler, haftalar, aylar o kadar çok şey yaşattı ki bana bu dönemi hayatımın hiçbir evresi ile kıyaslayamam. Kontrolümün bu…
Kimi insanlar var ki göz göre göre karşısındaki insanları salak yerine koyarak yalan söylemekten hiç imtina etmiyorlar. En güvendikleri şey…
24 Şubat! Ömür boyu hiç unutamayacağım bir tarih. En az 40 milyon insanla birlikte benim de hayatım o tarihle birlikte…
Küçüktük hem de çok küçük. Ben 5, kız kardeşim ise 4 yaşındaydı. Urfada, İpekyolu uzerinde doğduğumuz ev olan İzgördü apartmanının…
Elbette ki anilarimi yazacak kadar onemli bir hayat yasamadim simdiye kadar.Ve yazacagim anilarin da hic kimseyi enterese etmeme ihtimali cok…
Son 10 gundur yollardayim. 4000 kmden fazla yol yaptim ve bir 500 km daha yapacagim bugun. İstanbul-Kyiv-İstanbul istikametinde 8 farkli…










