İçimdeki feryadın elleri var sanki

O ellerle göğüs kafesimi parçalayıp karşıdaki dağları yıkmaya gitmeye çalışıyor adeta.

Onu sakinleştirmek için göz yaşlarımı damlatıyorum göğsüme ki feryadımı uyuşturabileyim. 

Sağır ve dilsiz iki aşığız biz gözlerine konuşmayı öğreten.  Boncuk gözlerle ilk defa radnoy ve Rodnaya diyebilen. 

Dayanıyoruz ve dayandıkça sevgimizin temeli daha bir kavileşiyor. O sevgi ki yüz yıllarca dilden dile anlatılmayı hakkediyor.

Leave a Reply