Kiz cocuklarina daha zordur!

Kocaman yurekli bir kizdi...

Harbi, dobra, dilinde kemigi olmayanlardan.

Birgun acik hava bir yerde oteden beriden konusup iki kadeh icerken dayanamadi sordu birden bire:

"Geciyor mu Ayhan?" dedi.

Baktim gozlerinin icine, cani yaniyordu, yuregi aciyordu, cevabini bildigi soruya yanlis cevap vermemi istiyordu.

Sustum. Gozlerine bakmaya devam ettim.

"Gecmiyor degil mi?" diye sordu.

"Hicbir zaman mi?" derken artik goz yaslari kendilerini koyvermek icin son damlayi bekliyorlardi.

"Zamanla azalir, aklina gelis sıklığı seyreklesir ama hicbir zaman gecmez" dedim.

Bu cumlem tasiran damlasi oldu.

Tek bir goz yasi akti... Silmedi!

Iste o zaman anladim; herkese zordur babayi ozlemek ama kiz cocuguna cok daha zordur!