Peki ya baska?

-Ey sevgili kimsin, nesin sen?

-Canım ben.

-Başka?

-Canının cananıyım ben..

-Eksik olma! Peki ya başka?

-Abım ben, ab-ı hayatım.

-Can suyumsun sen. Peki ya başka?

-Toprağım ben, sana can veren.

-Gıdamsın sen, ruhumun gıdası. Peki ya başka?

-Ruhum ben o toprağa, bulamaca, çamur deryasına can verenim ben.

-Ruhumın ilahi bedelisin sen. Peki ya başka?

-İki notayım ben, kulağına fısıldanan.

-Bir hoyrat, bir serenatsın sen. Peki ya başka?

-Işığım ben, varsam güneşliksin yoksam gündüze hasret.

-Seherimsin sen benim, bir mucize misali. Peki ya başka nesin?

-Gülüm ben dikenden müsemma.

-Diken de olsan kokun yeter bana. Peki ya başka nesin sen?

-Hakkım ben dedi. Muhakak ki senin olan.

-Ben bana varmadan sen bana geldiysen gidecek yolumuz var hala dedim.

-Peki ya başka dedi?

Verecek cevabımız kalmadı.

-Ben, O, ebedi sessizlik ve  aşk vurdu mühürü cevap olarak olmayan bize!