Ben Allahim!!!

 

“Enel Hakk” demiş 10.yy da Hallac-ı Mansur..
Kulaktan dolma Arapça bilgimle “Ene”nin Ben demek olduğunu biliyorum.. Hakk’ta malumunuz Allah demek.. Açıkça görünüyor ki “Ben Allahım” demiş muhterem.
Gerçekten UÇta dile getirilmiş bir söylem. Sen kulsun be adam, kulluğunu bil otur oturduğun yerde. Ne haddine ki sen kendini yardanla bir tutuyorsun.
Şeklinde yorum getirecek çok insan vardır herhalde. İlk planda birçoğumuz böyle düşünebiliriz.
Peki, konuyu biraz irdelesek ve farklı açılardan ele alsak nasıl olur acaba?
Kimi kaynaklarda ki hikayelere göre ilk insan Adem’in yaratılışında topraktan oluşan bedene (ki bu toprakta şeytanın kattığı balçıkta vardır :) )canı vermek için Allah ruhu üflemiştir Ademin cansız bedenine..
Yani Ademin ruhunun kaynağı, özütü herhangi başka bir şeyden değil direkt olarak yaradanın varlığından gelmektedir.
Bu durumda teoriye devam edersek ve yine dini kaynakları kurcalarsak Havvanın da Ademin kaburgasından yaratıldığı hikayesini göreceğiz.
Bu durumda Adem ile Havva birinci kaynaktan Allahın bir parçası olarak önümüzde yasak elmayı yemek için bekliyorlar diyebiliriz.
Elma sahnesini uzatmayalım… Yasak elmayı yiyip dünyaya sürülüyorlar ve ilk insan kanını dökecek kardeşler hayata geliyor. Habil ile Kabil.. Bu kardeşlerin kan dökmesinin tek sebebi aralarına bir diğer kardeşin girmesidir ve bu kardeş karşı cinstendir. O mevzu konunun dışında kaldığı için dahil etmemekte fayda var diye düşünüyorum.
Neyse, konu dağılmasın; özetleyelim.. Yaradan ruhu üfledi.. Adem canını Allahtan aldı sora Havva’ya can verdi elmayı yediler dünyaya gelip ürediler ve insan nesli oluştu.
Ben de, Hallac-ı Mansur da Ademin kanıyız, canıyız. Ademde canı Allahtan aldığına göre. Mansurda ben de Allahız…
Elbette ki Hallac-ı Mansur bu kadar düz mantıkla olaya yaklaşmamıştır diye düşünüyorum.

Ama ben Allahım derken ben kendimi O’na daha yakın hissediyorum. Varsa yorumu olan beri gelsin :)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *